Alaska MalamuteOp 11 juni 2026 heeft de Algemene Vergadering van de Raad van Beheer ingestemd met zowel de nieuwe foknormen als ondergrens (deel A) als het Gezondheidsgericht Fokbeleid (deel B). Daarmee is een belangrijke stap gezet richting een toekomstbestendige rashondenfokkerij.
Waarom deze verandering?
De maatschappelijke aandacht voor gezondheid en welzijn van honden neemt toe. Ook de Wet dieren stelt steeds duidelijkere eisen aan fokkers. De uitdaging is om gezondheid beter te borgen, zonder daarbij de kennis, ervaring en diversiteit binnen onze rassen uit het oog te verliezen.
De nieuwe foknormen vormen daarom een gezamenlijke basis voor alle rashonden in Nederland. Wordt niet voldaan aan deze voorwaarden, dan worden voor het nest geen stambomen afgegeven.
Meer dan alleen onderzoeken
De nieuwe foknormen vormen de eerste stap. Minstens zo belangrijk is het Gezondheidsgericht Fokbeleid (GGF). Hiermee wordt per ras gewerkt aan een onderbouwde aanpak van gezondheid, genetische diversiteit en rasspecifieke risico’s.
Binnen dit traject krijgen rasverenigingen een belangrijke rol. Op basis van gezondheidsgegevens, populatiegegevens en praktijkervaring kan per ras worden bepaald welke maatregelen daadwerkelijk bijdragen aan een gezonde populatie.
Van algemene regels naar maatwerk
Per 1 juli 2026 worden de foknormen per ras gepubliceerd. Daarin staat welke gezondheidsonderzoeken voor een ras verplicht zijn en aan welke voorwaarden ouderdieren moeten voldoen.
Vanaf 1 oktober 2026 wordt hierop gehandhaafd. Voor een nest met stamboom geldt dan dat de verplichte gezondheidsonderzoeken vóór de dekking moeten zijn uitgevoerd en geregistreerd. De uitslagen moeten voldoen aan de vastgestelde normen.
Fase 1: een duidelijke ondergrens
- Verplichte screeningsonderzoeken per ras.
- Onderzoek vóór de dekking.
- Controleerbare registratie van uitslagen.
- Duidelijke en voor iedereen gelijke uitgangspunten.
Fase 2: verdere uitwerking per ras
Waar fase 1 vooral zorgt voor een duidelijke ondergrens, biedt fase 2 ruimte voor verdere uitwerking per ras. Daarbij wordt gekeken naar:
- Rasspecifieke gezondheidsproblemen.
- Genetische diversiteit binnen de populatie.
- Aanvullende onderzoeken waar nodig.
- Gezondheidsrisico’s die samenhangen met uiterlijk of functie.
De rol van rasverenigingen
Rasverenigingen spelen hierbij een centrale rol. Zij brengen gezondheidsgegevens en praktijkervaring samen, monitoren ontwikkelingen binnen het ras en helpen bij het onderbouwen van toekomstig fokbeleid.
Zo ontstaat stap voor stap een systeem waarin niet alleen wordt gecontroleerd, maar vooral geleerd, gemonitord en verbeterd.